ASTRID EN ERIC


Wat is voor jullie de meest bijzondere plek in Utrecht?

Astrid: “Utrecht is voor ons sowieso heel erg speciaal. Omdat we hier zijn gaan samenwonen. We komen allebei niet uit Utrecht. Dus heel leuk voor ons om hier te wonen. Wat speciaal is, is dat ik hier een plek heb gevonden om mijn bedrijf op te zetten. Dus sinds 19 jaar heb ik kinderdagverblijf Madelief op de Scheldestraat in Utrecht. In Rivierenwijk. En omdat ik daar zoveel uren per week doorbreng en daar met veel plezier werk  en ons ook in staat stelt om in ons levensonderhoud te voorzien, is dat voor ons een hele bijzondere plek.”

Eric: “We hebben heel lang moeten zoeken naar een goed huis. Dat hebben we uiteindelijk in Rivierenwijk gevonden. Ik werkte in Den Haag, zij werkte nog in Nijmegen. Dus we zijn op de helft gaan wonen. toen zijn we heel lang gaan zoeken. En overal in Utrecht kwamen we schots en scheve huizen tegen. Alles was verzakt of er zaten scheuren in. En we wilden iets kopen. Dus uiteindelijk kwamen we in Rivierenwijk terecht. Toen kwam het voormalige gebouw van de thuiszorg vrij. Via een constructie konden we uiteindelijk daar beginnen. Dat is nu 19 jaar geleden. Van een heel klein bedrijf tot wat het nu is.”

Astrid: “En nu is het echt een heel professioneel kinderdagverblijf. Er werken nu 13 mensen.”

Eric: “ Daarmee hebben we eigenlijk ons woonplezier in Utrecht verweven met ons werkplezier. En dat is geweldig. Het is gewoon een hele mooie stad om in te wonen en te werken.”

Eric: “Nu zijn we overgestapt naar Leidsche Rijn.”

Astrid: “We wonen in, zeg ik altijd heel flauw, in oudbouw van Leidsche Rijn. We hebben een oud huis gekocht. Ooit gaan we alles verkopen en gaan we onder de Dom wonen. Want dat is mijn tweede favoriete plek. Pausdom ofzo. Dat is wel een droom. Je moet iets te dromen hebben.”

Eric: ”We hebben twee zonen. Die zijn allebei in het ziekenhuis geboren. Dus daar heb ik wel bijzondere herinneringen aan. Ziekenhuis Ouderijn, in kanaleneiland. Daar is onze oudste geboren. En daarna onze jongste, die is ook in het ziekenhuis geboren. In het Diak. Dus ja, heel raar om een ziekenhuis als bijzondere plek te hebben. Maar voor mij zijn het heel bijzondere plekken. Omdat onze kinderen daar geboren zijn.”

Hoe hopen jullie dat het Berlijnplein er over 5 jaar uitziet?

Astrid: “Ik hoop dat het heel erg gaat leven. En wat er nu staat ruikt heel erg naar de parade van vroeger. Zoals de Parade in de stad ooit begonnen is. En dat vinden we ook wel weer heel erg leuk. Zo kleinschalig enzo.”

Eric: “ Ik hoop vooral dat het wat doorleefde wordt. Nu is het zo spik en span, nieuw, weinig mensen vinden het nog. Ik hoop dat het een bindmiddel wordt van mensen in Leidsche Rijn die elkaar hier kunnen ontmoeten, een biertje kunnen drinken en verhalen kunnen uitwisselen.”

Astrid: “En er worden steeds meer herinneringen geschreven hier. Onze kinderen weten niet beter.”

Eric: “In het begin waren we echt genoodzaakt, omdat er echt helemaal niks was, om een kroeg in onze eigen schuur te beginnen. Zo erg was het. Er was niks. We hebben via marktplaats een bar op de kop getikt en in onze schuur ingebouwd. Daar zit de buurt dan zo af en toe. We hopen dat die bar overbodig wordt. Dat zou het mooiste zijn.”

Astrid:” Er komen wel steeds meer kroegen hier.”

Eric: “En dat Utrecht zich steeds meer verbonden voelt met Leidsche Rijn. Dat vind ik ook erg belangrijk.”