JETTA ERNST
Wat is voor jou de meest bijzondere plek in Utrecht?
“Dat is toch wel mijn oude huisje op de Oudegracht, wat wij in 1969 hebben gevonden. De Oudegracht was toen nog heel erg shabby. Het liep heel erg achter bij de restauraties. Met name het stuk waar ik nu woon. En we hebben het langzaam maar zeker opgeknapt, dat huis. En de buurt is er ook erg op vooruit gegaan. Steeds meer gerestaureerd. En ik woon daar nu nog steeds. Daar ben ik heel erg gelukkig.”

“Wij waren heel jong en heel naïef. Het huis stond leeg. Er had een kolenboer in gewoond met zijn familie. Allemaal zusters en broers die ongehuwd waren gebleven en die gestorven zijn. En het huis zag er heel erg verlaten en armoedig uit. Ik was toen getrouwd met een architect en toen hebben we samen dat huis helemaal opgeknapt. En dat is dan 40 jaar geschiedenis.”

“ Die geschiedenis voel je ook in het huis. Ik ben bezig met het achterhalen van hoe oud het huis nu is en hoe het er vroeger heeft uitgezien. Het is erg moeilijk om daar achter te komen. Er zijn natuurlijk erg veel foto’s vanaf het moment dat er foto’s gemaakt worden. Vanaf 1900, 1905 zijn er genoeg foto’s. In het archief kan ik ook vinden wie er allemaal gewoond hebben. En ik heb vanaf 1587 de eerste bewoners gevonden. Want toen vond de overdracht plaats van het huis. Van de Heilige Geestmeester van de Sint Geertruidakerk aan de eerste bewoners. Maar waarom het toen verkocht is, dat zijn allemaal dingen die ik nog helemaal niet weet en waar ik nog steeds niet achter gekomen ben. Dat is moeilijk te achterhalen.”

“ En wat verder heel bijzonder is: Ina Boudier Bakker heeft bij ons gewoond op dat stukje gracht. En die heeft over de oorlog geschreven. En de oorlog was natuurlijk heel schraal. Er zaten veel joodse mensen bij ons in de buurt. En zij schrijft dus over hoe die weggehaald zijn en wie daarvoor in de plaats gekomen zijn. Dat zijn allemaal behoorlijk heftige verhalen die over de buurt gaan.”

Hoe hoop je dat het Berlijnplein er over 5 jaar uitziet?
“Nou, dat weet ik niet. Het is een prachtige plek. Alleen, ik vind het heel moeilijk om hier te komen. Voordat je door al dat verkeer heen bent, van de oude binnenstad naar hier. Dat is echt vervelend. Ik zou niet zo gauw weer komen. Dat is het jammere ervan. Dat ligt aan de verbouwing van het station en hoe je hier moet komen. Het is voor een fietser uit de binnenstad een ramp om via het station hier te komen. Dat zal nog wel veranderen. Maar dat is nu heel vervelend.”