MAURIST


Wat is voor jou de meest bijzondere plek in Utrecht?
“Dat is op de theaterschool. Dat zit op het Janskerkhof. Daar heb je in de kantine, een restaurant, heb je daarboven een soort balustrade. En in het hoekje van die balustrade, daar rechts bovenin, dat is voor mij wel de bijzondere plek. Daar heb ik ooit enorm gezoend. En dat is een zoen geweest, die heeft mij tot vandaag toe in verwarring gebracht.”

“Met wie dat kan ik niet vertellen.”

“Het is juist op die plek geweest dat die zoen zo… Die plek heeft alles te maken met en zo’n theater opleiding en de poeha die op zo’n theateropleiding zit. En de concurrentie. En de ambitie. En het artistieke. En zo;n zoen die haalt in 1 keer alles van je weg. Alles. Er blijft helemaal niks meer over.”

“Ik ben nog in verwarring. Aan de ene kant heeft her tot een enorme verliefdheid geleid. En ook tot heel veel eenzaamheid. Tot heel veel vragen van wat doe ik nou in mijn leven. En daar ben ik nog steeds mee aan het knutselen.”

Hoe hoop je dat het Berlijnplein er over 5 jaar uitziet?
“Het mooie van zo’n plein is als het betekenisvol wordt. Dat er iets in je, wat dat precies is dat weet ik dan nog steeds niet, dat er iets geraakt wordt. Waarvan je denkt: maar dit is verwarring. Dit gaat heel erg over mij en over deze wereld. En als een plek waar mensen elkaar gaan tegenkomen. Waarin ze… Het zou een plek van ontmoeting kunnen zijn. Ontmoeting op precies die verkenning te starten. Dat je zegt: he, dit gaat over mij, maar ook over een heleboel wat ik nog te doen heb in mijn leven.”