PIETER AKKERMANS
Wat is voor jou de meest bijzondere plek in Utrecht?
“Ik ben geboren hier in Utrecht. Op mijn 6e hier vertrokken op mijn 18e weer terug gekomen. En sindsdien woon ik hier. Ik ben nou 53. Mijn plek is het Pieterskerkhof. Dat ligt niet alleen aan de naam, maar ook aan de plek.”

“Vrienden van mij hadden ooit het naambordje van het Pieterskerkhof van de muur af gehaald en aan mij gegeven. Dat heeft nog heel lang bij bij in huis gehangen. Het Pieterskerkhof is ook een plek waar ik rust vind. Het is een doodlopend straatje. Wat je ziet is een plek van de sjieke huizen aan de Kromme Nieuwegracht. Deze hadden vroeger een achteringang. Dat waren de koetshuizen, die kwamen op het Pieters Kerkhof uit. En er ligt een hele mooie kerk aan en een schoolgebouw. Het is een plek in het centrum waar Utrecht heel erg verstild is. Heel gemoedelijk en prettig. Daar voel ik me thuis.”

Hoe hoop je dat het Berlijnplein er over 5 jaar uitziet?
“Wat ik mag hopen is dat mensen het gaan zien als een centrum en niet alleen als een plek ver weg. Ik heb zelf een zoon van 17 en voor hem is Leidsche Rijn gewoon een deel van Utrecht. Mensen van mijn generatie vinden Leidsche Rijn nog steeds geen deel van Utrecht. Ook vanuit Leidsche Rijn is het Berlijnplein nog ver, want dan ben je alweer op weg naar de stad. Het is een soort niemandsland hier.”

“Ik hoop dat het straks, ondanks dat het een groot bedrijf enorme winkels uit de grond stapt en er enorme commerciële belangen mee gemoeid zijn, dat dit toch als een plek voelt waar je gewoon leeft en je thuis voelt. Maar dat wordt spannend.”

“Het is heel mooi dat er zo’n herkenningspunt als die perronkappen hier is. Het is heel mooi dat het zo’n rustpunt is. Maar het moet wel gaan leven. Dat zie ik nog niet echt gebeuren. Dat moet wel gaan gebeuren op een gegeven moment.”